‘Slipper တဖက်နှင့်လမ်းပျောက်သောသူ’ Maybie အလှူအိမ်ကနေပြန်လာခဲ့ရတဲ့ရက်တွေလို သူများအဆောင်ထဲကထွက်တာနဲ့ ညာတဖက်သာ ကျန်တဲ့ Slipper ကိုတွေ့ရတယ်။ ဟိုးအတိတ်မှာ ဂျောင်ထဲထိုးထားတဲ့ဘယ်တစ်ဖက်နဲ့ပေါင်းရင် လမ်းလျှောက်နိုင်ကောင်းပါရဲ့လို့တွေးရင်းတွေဝေရင်း။ မျက်လုံးတွေကခြောက်ကပ်၊ နှလုံးမှာတော့ ရေအိတ်တည်နေပြီ။ …

‘လက်ပံ ​နေချို​သွေး ရောက်ရှိလာမယ့် နွေနေ့ရက်တွေက မြေအောက်ခန်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သိုလှောင်ထားတဲ့ ဝိုင်အရက်ချိုလို ပြင်းရှနေရင် သိပ်ကောင်းမှာပါပဲ။ နွေပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ လူတယောက်အတွက် တခါတလေမှာ လဲမှို့ပွင့်လို …

‘အိမ်ပြန်ချင်ရုံ’ လူနော် ဟင်းမကောင်းတဲ့နေ့ရက်တိုင်း မိသားစုထမင်းစားပွဲမှာ ဂျီးများတတ်တဲ့ကောင် အဖေ့ရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်ဦးထုပ်အောက်က ချွေးစက်တွေကို သူရဲကောင်းရုပ်ရှင်လို့ ကျနော် မမြင်ခဲ့ဘူး။ အမေချုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ကတ္တီပါဖိနပ်ကို မစီးချင်ဘဲ အသစ်ဝယ်ပေးဖို့ …

‘တနေ့မှာတော့…’ မပိုးအိမ် အညာရဲ့ ကောင်းကင်ဟာ တရားလွန် ပြာလဲ့လွန်းနေသည်။ ထိုအပြာရောင်သည် ကလေးငယ်များအတွက် ကစားကွင်း မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်သည့် “အပြာရောင်သုသာန်” တခု ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ …

“ဆက်ထုံးများအား ဖြတ်တောက်ခြင်း” ညီလင်းအိမ် ဒီရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ရတော့လည်း ကျနော်စဉ်းစားမိတာက အမျိုးသမီးများရဲ့ အခန်းကဏ္ဍပဲ။ ရုပ်ရှင်က ဘာသာရေးနဲ့ နှီးနွှယ်ရိုက်တဲ့ အကြောင်းအရာဆိုတော့ ပြောရတာတော့ နည်းနည်း ကသီလင်တ …

‘မေမေ မနေခဲ့ရတဲ့ မြေကြီးအိမ်ကလေး’ ဆပ်ရိပ် မေမေဟာ မြေကြီးတွေကို တူးလား တူးရဲ့ မေမေဟာ မြေသားတွေကို ဆွလား ဆွရဲ့။ မေမေဟာ သစ်ချောင်းတွေကိုသယ်တယ် သဲအိတ်တွေကို …

‘လွေးဆိုင်ပူး (သို့မဟုတ်) အတောင်မစုံသောငှက်ငယ်’ ငြိမ်းကိုငြိမ်း ဆိုင်ပူးက ငါးတန်းကျောင်းသူ။ ငါးတန်းမှာရှိတာက ယောကျာ်းလေး တယောက် မိန်းကလေး လေးယောက်။ အဲ့ငါးယောက်ထဲမှာမှ သူကစာအတော်ဆုံးလို့ပဲ ပြောရမယ်။ မနှစ်က …

“ရှင်နေသမျှ” မောင်တင်သစ် ငါ့ဌာနေက သစ်ပင်တွေ အိုပြီ အိုပေမင့် ရှင်နေသမျှ ခြမတက် ဖေ၁၁၂၆

‘မမ်မောအော့ဖ် ငါတို့’ ဆောင်းသွေးရင့် “ဘဝသည် နာကျင်နေပေမဲ့ ငါတို့က ပြုံးရီခဲ့ရတယ်။” ၁။ စီးကရက်မီးခိုးငွေ့တွေ ကြားကနေ မြင်နေရသော လေယာဥ်ကို လိုက်ကြည့်မိသည်။ အတက်လေယာဥ်လား၊ အဆင်းလေယာဥ်လားတော့ …

“ပြီးပြည့်စုံသောနေ့” ညီလင်းအိမ် နေရောင်ရဲ့ ကြည်စင်မှုတွေက ဘယ်လောက်အထိ လှပမှန်း သတိမပြုမိတာကြာပြီ။ ရက်တွေက အမှိုက်ခြင်းတွေထဲက အာလူးသီးပုပ်များကဲ့သို့။ တံခါးကို လှပ်ဖြစ်တိုင်းလည်း လမ်းကို မမြင်မိတာ နှစ်ကာလဘယ်လောက် …