‘လူတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်’ ထွင် May 18 (2007) ဆိုတဲ့ ကိုးရီးယားရုပ်ရှင်ထဲမှာ ကိုယ် အခုထိ စွဲလန်းနေတဲ့ ဒိုင်ယာလော့လေးတခုရှိတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ “လူတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်” …
latest posts
-
-
‘အလွမ်းတွေချည်း’ ဆောင်းသွေးရင့် လူတယောက် ကျနော့်ဆီ မက်ဆေ့ပို့ခဲ့ဖူးတယ်။ သစ်လုံးခုံတခုတွင် ထိုင်ရင်း ထွက်ခါနီး ကားတစီးကို လက်ပြမိပါသည်။ ဝင်လာသော ဆိုင်ကယ် အပြာရောင်အား လိုက်ကြည့်ရင်း ရေခဲ့မုန့်ပါလာကြောင်းသိလိုက်၏။ …
-
“နျူရင်ဘာ့ဂ်က စီရင်မှု” ညီလင်းအိမ် နျူရင်ဘာ့ဂ်တွင် စီရင်ခြင်းဆိုလို့ ဒီရုပ်ရှင်က နာဇီခေါင်းဆောင်ဟောင်းတွေကို တရားစွဲဆိုရခြင်းအမှုကို အလေးပေး ဖော်ပြတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ စီရင်ခံရသူ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဂိုရင်းနဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန် …
-
‘ပွဲတိုင်းကျော်’ ဆူးခက် သစ်သားသေနတ်လေးကို ချစ်သူလိုဖက်အိပ်ဖူးတာပေါ့ ရန်သူ့လက်နတ် ကိုယ့်လက်နတ် ဆိုတာမသိခင် ကိုယ့်လက်နတ်ရန်သူ့လက်ပါမသွားအောင် ပိုးမွေးသလို အရူးစိန်တုန်းရသလို မြောက်မီးခဲကိုင်ထားရသလို ပွဲတိုင်းကျော်လေးကို တင်ရသရ ဂရုစိုက်ရပါတယ် ပလပ်စတစ်ကြိုးလေးနဲ့ချည် …
-
‘အလင်းမဖောက်နိုင်သော တံခါး’ ဆူးနတ်သန် အမေ ကျနော့်ဆီ ပြန်လာတယ်။ မုန့်တွေ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ အစုံအလင်နဲ့ပါပဲ။ ကျနော်ဟာ အမေ့ပစ္စည်းတွေ မျက်လုံးတချက် ဝေ့အကြည့်နဲ့တင် တခါတည်း အကြည့်လွှဲပစ်ပြီး …
-
မဲဆောက်မြို့ “နွေဦးတိုက်ပွဲဝင် လက်ရွေးစင်ကဗျာများ” စာအုပ်ကို ထိုင်းနိုင်ငံ၊ မဲဆောက်မြို့တွင် ကိုယ်တိုင်ဝယ်ယူလိုပါက “Blue Pond Café” မှာ ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ “နွေဦးတိုက်ပွဲဝင် လက်ရွေးစင်ကဗျာများ” …
-
‘ရွာပျက်ကြီး’ လင်းညိုရိပ် စွန့်ခွာခဲ့ရတာက ဒီမြေကို မချစ်လို့မှမဟုတ်ပဲ မဖြစ်လို့သာ စွန့်ခဲ့ရတာ။ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ထွက်ပြေးလာရစဥ် လမ်းသာရာကိုလည်း မရွေးနိုင်ခဲ့ အချိန်အခါကိုလည်း မစောင့်နိုင်ခဲ့ ပြေးနိုင်မှဘဲလွတ်မယ်။ ကျည်ဆံတွေကို …
-
‘အမှောင်ခေတ်ထဲက ကျနော့်ရွာကလေး’ ညီညီ အာဏာသိမ်းစတုန်းက ကျနော်က မြို့ပေါ်မှာ။ အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက အိမ်ကို တခေါက်ပဲ ပြန်ရသေးတယ်။ အာဏာသိမ်းပြီး ငါးနှစ်လောက်ကြာလာတော့ စစ်ကိုင်းတိုင်းထဲက အမေ့အိမ် ရှိတဲ့ …
-
“လှေနံနှစ်ဘက်ပေါ်က လူတွေ” ညီလင်းအိမ် အာရှမှာ ရုပ်ရှင်ခေါင်းကိုင်နိုင်ငံတွေအဖြစ် အရင်က ဂျပန်ကို တန်းမြင်ကြပေမယ့် အာရှဟောလိဝုဒ်လို့ တင်စားခံရတာက ဟောင်ကောင်ပဲ။ 80/90 များခေတ်မှာ ဖျော်ဖြေရေးရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစားပေါင်းစုံ ထွက်ရှိခဲ့တယ်။ …
-
‘နာလွန်းလို့’ ခွန်းနီ မလွယ်ဘူးဆိုတဲ့အရာတွေ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ငါတို့ဆီရောက်လာ မထင်ဘူးဆိုတဲ့ဓားများ ငါတို့ကျောများအား သစ္စာတရားဆိုပြီးထိုးသွားကြ နာလွန်းလို့ နာဖို့မေ့နေခဲ့။ အလစ်ဝင်လာတတ်တဲ့ လက်သီးပုန်းများအား ငါတို့ပြုံးပြုံးကြီးခံခဲ့ တစ်ခါတစ်လေ သိသိကြီးနဲ့ခံခဲ့ နာလွန်းလို့ …