“အမေ့သား၏ ကုသိုလ်” ■ မခင်စု မနက်အရုဏ်တက်သည်နှင့် အမေသည် အိပ်ရာမှ ထကာ မျက်နှာသစ်သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်၏။ အမေ့အိမ်လေးသည် ဝါးကပ်များခင်းထားသဖြင့် အမေ့ကိုယ်သေးသေးလေးနှင့် နင်းလိုက်တိုင်းပင် တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်၏။ …
Category:
Short Stories
-
-
“သံတိုင်အပြင်ဘက်က အိမ်ကလေးတလုံး” မပိုးအိမ် အပြင်ဘက်မှာ နေရောင်ခြည်က သေလုမျိုးပါးပုံစံမျိုးနဲ့ အားနည်းနေခဲ့ပြီ။ ဒီ အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာတော့ အမှောင်ထုက နံရံတွေကို လာရောက် ပွတ်တိုက်နေကြတယ်။ အသေးငယ်ဆုံး ဖုန်မှုန့်လေးတွေတောင် …
-
-
“အချစ်ဟာ သက်တမ်းကုန်ရက်စွဲရှိလား” ချန်းမီ သူတို့အရက်ဝိုင်းကို သတိထားမိတာက ဟင်္သာတထွန်းရင်၊ လွှမ်းမိုး သီချင်းတွေကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ဆွေးဆွေးမြည့်မြည့်ဆိုနေတတ်တဲ့ အဲ့ဒီကောင်ကြောင့်ပဲ။ ဘာဓာတ်လဲတော့မသိဘူးဗျာ ဒီဘက် ကျနော်တို့တပ်စိတ်ရဲ့အရက်ဝိုင်းကနေကြားရင် အကုန်လုံးဆူညံသံတိတ်ပြီး …
-
‘မိုးတွေစိုနေသည်’ မောင်သစ်အောင် (၁) ဒီလိုလွမ်းစရာ ရာသီဥတုကြီးကို မုန်းမိသည်။ သင်္ကြန်ရောက်ခါနီး ရာသီဥတုဟာ မိုးရနံ့ လေရနံ့နဲ့ ဒီရာသီဥတုကိုအရင်က ဦးခင်အောင် တယောက် တော်တော်လေးသဘောကျပါ၏။ သဘောလဲ …
-
‘တနေ့မှာတော့…’ မပိုးအိမ် အညာရဲ့ ကောင်းကင်ဟာ တရားလွန် ပြာလဲ့လွန်းနေသည်။ ထိုအပြာရောင်သည် ကလေးငယ်များအတွက် ကစားကွင်း မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်သည့် “အပြာရောင်သုသာန်” တခု ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ …
-
‘လွေးဆိုင်ပူး (သို့မဟုတ်) အတောင်မစုံသောငှက်ငယ်’ ငြိမ်းကိုငြိမ်း ဆိုင်ပူးက ငါးတန်းကျောင်းသူ။ ငါးတန်းမှာရှိတာက ယောကျာ်းလေး တယောက် မိန်းကလေး လေးယောက်။ အဲ့ငါးယောက်ထဲမှာမှ သူကစာအတော်ဆုံးလို့ပဲ ပြောရမယ်။ မနှစ်က …
-
‘ကြယ်ပျောက်ရှာတဲ့ ကောင်းကင်’ မောင်သုည (ရှပ်ပုံသားလေး) သွေးစိုစွတ်နေတဲ့ အသားစိမ်းတွေ၊ ထမင်းဆုပ်တွေ၊ ဖယောင်းတိုင်တွေ၊ ပန်းပွင့်တွေ၊ အရက်ပုလင်းတွေ ကျနော် မမြင်ပါရစေနဲ့။ မလှုပ်မယှက်အလောင်းနံဘေး ရင်ကွဲနာကျနေတဲ့ လူတယောက်ကို …
-
“စကားပြောသော အင်္ကျီများ” ညိုအောင် အိုးဘိုတက္ကသီလာမှာ မဖြစ်မနေ ပညာသင်ယူဖို့ အစိုးရကနေ စကောလားရှစ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် ၁ လ ကျော်လောက်ကြာတဲ့အခါမှာ ကိုညိုချောရယ်၊ ဗလကြီးရယ်၊ မောင်ပုတက်လေးရယ် (၃)ယောက်သားဟာ …
-
‘တံဆိပ်ခေါင်းများ အကြောင်း’ ဆူးနတ်သန် ဆောင်းနှင်းမြူအအေးဓာတ်ကဲတဲ့ နယ်မြို့ရဲ့ စာတိုက်ရုံးကနေ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ မဆူးလား ခင်ဗျာ။ မြို့နယ် စာတိုက်ကပါ။ စာအုပ်များ ရောက်နေပါပြီ။ လာရောက်ထုတ်ယူပေးပါတဲ့။ အချိန်ကား …