2
မယ်စုံ
‘ပဲကိတ်ထဲကနေ မျက်ရည်တွေ တလိပ်လိပ် ထွက်လာတယ်’
မယ်စုံပဲကိတ်ထဲကနေ မျက်ရည်တွေ တလိပ်လိပ် ထွက်လာတယ်။
ဟုတ်တယ် ငါစားနေရင်း ပဲကိတ်က ငိုတယ်။
ငယ်ငယ်က စားသလိုမျိုး ချိုတာ၊ အိတာပဲမဟုတ်ဘဲ ပဲကိတ်က ဝမ်းနည်းတယ်၊ ကြောက်ရွံ့တယ်။
တခုခုကို လွမ်းစေလို့ ငါစားနေရင်း ပဲကိတ်ထဲကနေ မျက်ရည်တွေ တလိပ်လိပ် ထွက်လာနေတယ်။
ငါစားနေရင်း ပဲကိတ်က တလှိုက်လှိုက်နဲ့ ဝမ်းနည်းနေတယ်။
ငါ့ကိုပြောတယ်။
ဒီအရသာကို မရတာကြာပြီ။
ဒီ သုံမြှောင့်တုံးပုံစံ ပဲကိတ်ထဲမှာ သတိရမှုတွေ ရှိနေတယ်။
ဒီအရသာကို မရတာကြာပြီ။ အညိုရောင် ပဲအနှစ်တွေကြားမှာ အမှတ်သညာခံစားနဲ့ အိမ်ဝေးမှုအသိ တွေပါတယ်။
ဒီအရသာကို မရတာကြာပြီ။ ထွက်လာတာလည်း ကြာပြီ။
ကိတ်မုန့်နှစ်ခုရဲ့ ဝန်းရံမှုမျိုးရှိတဲ့ နူးညံ့မှုနဲ့ နွေးထွေးမှု အရသာကို မရတာကြာပြီ။ ထွက်လာတာလည်း ကြာပြီ။
ဆယ်စုနှစ်ရဲ့ တဝက်က ထက်ပိုင်းကျိုးအသက်မှာ နောက်ထပ် အစွယ်တခုထပ်ထွက်လာစေတယ်။ ကိတ်သားတွေမှာလည်း အသိဉာဏ်တွေကို နှိုးဆွတဲ့ ဓာတ်တွေပါတယ်။
ပဲကိတ်ထဲကနေ မျက်ရည်တွေ တလိပ်လိပ်ထွက်လာတယ်။
ကုန်သွားတဲ့ ပဲကိတ်လိုပဲ အမှတ်တရတွေကို အသစ်ထပ်ဖန်တီးမရတော့မှာစိုးလို့ ပဲကိတ်က ငိုတယ်။
ကုန်သွားလို့ ပြန်ယူမရတော့သလိုမျိုး ပြန်သွားလို့ မရတော့မှာစိုးပြီး ပဲကိတ်က ငိုတယ်။
တခုခုကို ဆုံးရှုံးပြီဆိုပြီး ငါစားနေရင်း ပဲကိတ်က ငိုတယ်။
ပဲကိတ်ထဲကနေ မျက်ရည်တွေ တလိပ်လိပ် ထွက်လာတယ်။
၂၆. ၁၁. ၂၀၂၅ (၁၂း၁၅ – မြန်မာစံတော်ချိန်မဟုတ်ပါ)
Have any thoughts?
Share your reaction or leave a quick response — we’d love to hear what you think!
-
0
-
0
-
0
-
0
-
0
-
0
