‘ငယ်ဘဝဆီ သွားကြစို့’ မောင်တင်သစ် ဟောဒီကန်သင်းရိုးကလေးအတိုင်း လျှောက်ရင် မင်းငယ်ဘဝဆီ ရောက်လိမ့်မယ် ခြေသံကြားတာနဲ့ လယ်ပုဇွန်လုံးတွေက မြေကျစ်စာတွင်းထဲ ဆင်းပြေးကြမှာပေါ့ ရေစပ်စပ်မှာ ငါးရှဥ့်တကောင်တလေ ရွှံ့လူးနေတာ တွေ့ဦးမယ် …
ကဗျာ
-
-
“ငါတို့ဟာ သွေးမထွက်ဘူး” မွန်လတ် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတခုလုံး ဖြတ်ချခံရတယ် နှစ်ပေါင်းများစွာငါတို့လည်ပင်းအရင်းနားကနေရစ်ပြီး တတိတိဖြတ်လာတာမျိုးပေါ့ ငါတို့ခေါင်းတွေ ဘောလုံးလုပ်အကန်ခံရတယ် မျက်လုံးတွေဖောက်ထုတ်ခံရချိန်မှာ အဲဒိ မျက်ခွံဟောက်ပက်တွေကထွက်လာတဲ့ မျက်ချေးကို ထိုးကလော်ပြီးငါတို့ကိုကျွေးတယ် ငါတို့အရိပ်တွေထွက်ပြေးနေလို့ …
-
‘အားလုံးလွယ်လွယ်လေးပဲ’ ခွန်းနီ စီးကရက်တစ်ဗူးဘယ်လောက်လဲ အရက်တစ်ပုလင်းဘယ်လောက်လဲ ဝက်ချိုချဥ်ကြော်တစ်ပွဲဘယ်လောက်လဲ အာသာဖြေဖို့တစ်ညဘယ်လောက်လဲ အားလုံးပေါပေါလောလောရတယ်။ အသက်တစ်ချောင်းဘယ်လောက်လဲ ဘဝတစ်ခုဘယ်လောက်လဲ အရှက်သိက္ခာနဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားဘယ်လောက်လဲ အားလုံးလွယ်လွယ်လေးလား အေးဟုတ်တယ် ငါတို့နိူင်ငံမှာအားလုံးလွယ်လွယ်လေးပဲ။ ကြက်ကလေးလို ငှက်ကလေးလို …
-
-
‘ပေါ့ပါးနိူင်ကြစေ’ ခွန်းနီ မီးတွေ မီးတွေ ဒီနိူင်ငံမှာမီးတွေကြီးပဲ မချိမဆန့်လောင်မြိုက်နေကြတာ တွေ့လား တွေ့ကြရဲ့လား။ မီးတွေကပြောတယ် ငါတို့ကိုအသက်ညှာဆုံးဝါးမြိုပစ်မယ်တဲ့ လေပူတွေကနေတစ်ဆင့်ငါသတင်းရတယ် နားကြားမှားတာလို့နှစ်သိမ့်သူမရှိပါဘူး အရိုးပြိုင်းပြိုင်းနဲ့အိမ်တိုင်အတိုအရှည်တွေဟာ မသေပဲကျန်ခဲ့တဲ့သူရဲကောင်းတွေလို ခေါင်းတွေမော့ထားလျှက်။ …
-
‘ပြန်စာ’ ယောနသံ ထောင်အုတ်ရိုးပေါ် ကို ဖြတ်တိုက်လာတဲ့ လေထဲမှာ မီးကျွမ်းနေတဲ့ ကျောင်းသုံးစာအုပ်လေးရဲ့ ပြာနံ့ရတယ်။ ရမ်းငွေ့တွေကို ကွေ့ရှောင်ပျံသန်းပြီးမှ ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ ရောက်လာခဲ့တဲ့ သတိရစိတ်ကလေး အဲ့ဒီ …
-
‘နောက်ဆုံးပွဲ (ဝါ) ယနေ့မနက်ဖြန် ကြည့်ရှူရန်သင့်တဲ့အစီအစဥ်’ ပန်းတော်ဆက် ကင်မရာက ခြင်္သေ့ကိုတလှည့် ကျွဲ အုပ်ကိုတလှည့် ရိုက်ပြတယ် ကျွဲအုပ် ဟာ …. အန္တရာယ်ကို မသိခင် …
-
‘ဓားရဲ့တရားဆိုတာ ဝင့်ရုံနဲ့မရ ၊ ရှေ့တိုးပြီး ခုတ်မှ ရမယ်’ ခန့်ဝေး မတ်လ ၃ ရက်နေ့က လိုင်းပေါ်မှာ ကိုကေဇကျဆုံးတာ လေးနှစ်ပြည့်သွားတဲ့ပို့စ်တွေ ဖတ်ရတော့ လွန်ခဲ့တဲ့လေးငါးဆယ်နှစ်ဆီ …
-
‘အိမ်ပြန်ချင်တယ်’ ဂနိုက် အိမ်ပြန်ချင်တယ် ဆယ်လ်မွန်ငါးတကောင်လိုဖြစ်ဖြစ် မြောက်အိုင်ယာလန်က အမွှေးပွပွခွေးကလေးလိုဖြစ်ဖြစ် ကြိုသူမရှိတဲ့အိမ်နဲ့ကြိုသူမရှိတဲ့မြို့ကလေးကို စွန်ရဲတကောင်လို လှစ်ခနဲ ပြန်ချင်တယ် “အရာအားလုံးအဆင်ပြေတယ်၊နေကောင်းတယ်” လို့ နေ့နေ့ညည ညာပြောနေရတဲ့နေ့တွေအလွန်မှာ တကယ်ပဲအိမ်ကိုပြန်ဖြစ်လိမ့်မယ် …
-
‘အိမ်တက်မင်္ဂလာ’ နေဘုန်းလတ် ကျောပိုးအိတ်ကိုလွယ် ဘွတ်ဖိနပ်ကိုစီး အမေ့ဖုန်းနံပါတ်ကိုအလွတ်ကျက်ပြီး ဒီခရီးကို စခဲ့ကြ အချို့ဆို … နှုတ်ဆက်ချိန်တောင်မရခဲ့ဘူး။ ပန်းတိုင်လည်းရှိတယ် လမ်းလည်းသိတယ် ဒါပေမယ့် … ပန်းတိုင်ကို …
