1
ခွန်းနီ
“ငါတို့နေ့”
ကျကွဲမှာစိုးလို့
ပုလင်းထဲထည့်ထားတဲ့ အသက်ကို
ကဗျာထဲ ပြန်ဝှက်ထားခဲ့တာ
အရောင်တွေလဲ လက်မလာ
အတောင်တွေလဲ ခတ်မလာ
ကြေကွဲမှုက ဆတ်ဆတ်ခါလို့
နာကျင်မှုဟာ သိပ်သည်းဆများတယ်
အသည်းကွဲတဲ့အကြောင်းလာမပြောနဲ့
ခေတ်ကြီးကိုက
နှလုံးသားရှိသူတွေ နာကျင်ရတဲ့ခေတ်လေ
ကဗျာတွေမှာလဲ အနာတွေချည်းရင့်မှည့်လို့
ဒါပေမဲ့
သန်မာကြတယ်။ ။
Have any thoughts?
Share your reaction or leave a quick response — we’d love to hear what you think!
