ခွန်းနီ

“ဖိနပ်တရံရဲ့ရာဇဝင်” ခွန်းနီ မရည်ရွယ်ဘဲ ဖိနပ်တရံဝယ်ခဲ့တယ်။ လာ သူငယ်ချင်း မင်းနဲ့ငါက အရွယ်တူ ဘဝတူ ဖိနပ်ဆိုဒ်ပါလာတူနေတော့ ငါတို့အတူတူစီးကြတာပေါ့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ဒီတော်လှန်ရေးခရီးဝယ် မင်းကဘယ်ဘက်ကိုစီး ငါကညာဘက်ကိုစီးမယ် …

“ငါတို့နေ့” ခွန်းနီ ကျကွဲမှာစိုးလို့ ပုလင်းထဲထည့်ထားတဲ့ အသက်ကို ကဗျာထဲ ပြန်ဝှက်ထားခဲ့တာ အရောင်တွေလဲ လက်မလာ အတောင်တွေလဲ ခတ်မလာ ကြေကွဲမှုက ဆတ်ဆတ်ခါလို့ နာကျင်မှုဟာ သိပ်သည်းဆများတယ် …

‘စစ်ကြီးပြီးတဲ့အခါ သေသူတွေကိုတွေ့ရပါလိမ့်မယ် မာရီနာ’ ခွန်းနီ အိပ်ယာကျဥ်းကျဥ်းလေးကနေ အတွေးအကျယ်ကြီးကို ကိုယ်ဖြတ်ကူးနေမိတယ် မာရီနာ။ အိပ်ယာဆိုတာထက် အိပ်စရာနေရာပါ မြေကြီးနံ့နဲ့ယမ်းနံ့တွေ တခါတလေသွေးညှီနံ့တွေနဲ့ ဝေါဟာရ အရတော့အိပ်ယာပေါ့ ပျော်တာမပျော်တာအကြောင်းမပြချင်ဘူး …

‘နာလွန်းလို့’ ခွန်းနီ မလွယ်ဘူးဆိုတဲ့အရာတွေ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ငါတို့ဆီရောက်လာ မထင်ဘူးဆိုတဲ့ဓားများ ငါတို့ကျောများအား သစ္စာတရားဆိုပြီးထိုးသွားကြ နာလွန်းလို့ နာဖို့မေ့နေခဲ့။ အလစ်ဝင်လာတတ်တဲ့ လက်သီးပုန်းများအား ငါတို့ပြုံးပြုံးကြီးခံခဲ့ တစ်ခါတစ်လေ သိသိကြီးနဲ့ခံခဲ့ နာလွန်းလို့ …

“နှစ်သစ်ကူး” ခွန်းနီ မကြာခင်နှစ်ကုန်ပါတော့မယ် စိတ်မကုန်နိူင်သေးသူတွေအဖို့ ဆက်ချစ်နေရုံပါပဲ။ ပြက္ခဒိန်အသစ်က နှစ်အသစ်ကိုတကယ်ပေးမှာလား မပျော်ရရင်တောင် မငိုရရင်တော်ရောပေါ့ဆိုတဲ့ အရင်လိုအောက်စျေးနဲ့ပဲလား ဘဝတွေနဲ့ရင်းပြီးဝယ်ရအုံးမှာပေါ့။ နှစ်အသစ်မှာ မိတ်ဆွေသစ်တွေမရခဲ့ရင်နေပါစေ မိတ်ဆွေအဟောင်းများအား အကောင်းတိုင်းပဲပါလာစေချင်တယ်။ …