“ရှင်နေသမျှ” မောင်တင်သစ် ငါ့ဌာနေက သစ်ပင်တွေ အိုပြီ အိုပေမင့် ရှင်နေသမျှ ခြမတက် ဖေ၁၁၂၆
Category:
ကဗျာ
-
-
-
‘ကပ်သုံးပါးကောင်’ ဝိယောဂီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းလို့ ညာနေရတာလောက် ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ညှင်းဆဲမူမြောက်တာ မရှိဘူး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းလို့ ထင်နေမိတာလောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စော်ကားမူမြောက်တာမရှိဘူး။ သူတော်စင် တစ်ပါးလို …
-
-
‘စစ်ကြီးပြီးတဲ့အခါ သေသူတွေကိုတွေ့ရပါလိမ့်မယ် မာရီနာ’ ခွန်းနီ အိပ်ယာကျဥ်းကျဥ်းလေးကနေ အတွေးအကျယ်ကြီးကို ကိုယ်ဖြတ်ကူးနေမိတယ် မာရီနာ။ အိပ်ယာဆိုတာထက် အိပ်စရာနေရာပါ မြေကြီးနံ့နဲ့ယမ်းနံ့တွေ တခါတလေသွေးညှီနံ့တွေနဲ့ ဝေါဟာရ အရတော့အိပ်ယာပေါ့ ပျော်တာမပျော်တာအကြောင်းမပြချင်ဘူး …
-
-
‘မပြောင်းလဲခြင်းအတွက်ပြောင်းလဲခြင်းများ’ နီညိုမှိုင်း အရင်တုန်းက အိမ်အိုလေးပေါ့ အခုတော့ မီးသွေးတစ်ဝက်နဲ့ ဝင်းထရံလေးနားမှာ တိုင်လေးသုံးတိုင်အဖြစ် လဲလျောင်းနေလေရဲ့။ အရင်တုန်းက သန်မာလှတဲ့အဖေပေါ့ လေးချောင်းထောက် နောက်မှီကော်ခုံလေးမှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ခြေတစ်ချောင်းတွဲလောင်းလေးချ …
-
-
-
‘ပွဲတိုင်းကျော်’ ဆူးခက် သစ်သားသေနတ်လေးကို ချစ်သူလိုဖက်အိပ်ဖူးတာပေါ့ ရန်သူ့လက်နတ် ကိုယ့်လက်နတ် ဆိုတာမသိခင် ကိုယ့်လက်နတ်ရန်သူ့လက်ပါမသွားအောင် ပိုးမွေးသလို အရူးစိန်တုန်းရသလို မြောက်မီးခဲကိုင်ထားရသလို ပွဲတိုင်းကျော်လေးကို တင်ရသရ ဂရုစိုက်ရပါတယ် ပလပ်စတစ်ကြိုးလေးနဲ့ချည် …