အက်ဆေး

ညီလင်းအိမ် ရို့စ်လို့ခေါ်တဲ့ အမျိုးသမီးကို မြင်ရတော့ အဲဒီခေတ်ရဲ့အနာတွေကို စုပြုံ ဖော်ပြထားသလိုမျိုးပဲ သတ်မှတ်ရမယ်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် နှောင်းပိုင်းကာလမှာ စစ်ကြီးရဲ့မီးလျှံတွေက ငြိမ်းစပြုနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ မီးငွေ့တွေက တလူလူထွက်နေဆဲ။ …

“မနက်ဖြန် အဝါရောင်ပန်းတွေပွင့်ရင်”ချမ်းငြိမ်း(၁)လူခြေတိတ်ဆိတ် ငှက်ကလေးတွေ အိပ်ပျော်နေဆဲ။ အိမ်ရှေ့က ခရေပင်ထိပ်မှာ လခြမ်းကွေးကွေးလေး လာချိတ်ချိန်။ အဲဒီ လခြမ်းကွေးကွေးလေးကို မျက်နှာမူပြီး ကျနော် ခရီးစထွက်ခဲ့ပါသည်။ လရောင်ရဲ့ အလင်းပုဝါပါးအောက်မှာ …

“နေ့တိုင်း ထိုးကိုက်နေတဲ့ ခေါင်းတွေ” မောင်မိုးအေး ဘာကို ခံစားရမလဲမေးတော့ အပျက်ပျက်နှင့် နှာခေါင်းသွေးထွက်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ တွေ့။ ဘယ်လိုခံစားရမလဲမေးတော့ နှလုံးသားက ဘယ်ကျကျန်ခဲ့သည် မသိ။ ခေါင်းတွေသာ …

ပန်းဟာ ဖူးပွင့်ခဲ့ပြီ ပိုးတုံးလုံးဟာ လိပ်ပြာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ငါတို့ရဲ့ ပျံသန်းခြင်းကို ဘာလက်နက်နဲ့မှ တားလို့မရ ဒီတိုက်ပွဲအတွက် ငါတို့တွေ အဆင်သင့်နေရာယူပြီးကြပြီ မိုးတိမ်မည်းမည်းတွေကုန်သွားရင် ကြယ်တွေ လင်းလက်လာလိမ့်မယ် …