‘ခြေလှမ်းတွေရဲ့ရာဇဝင်’ ပန်းနုဝင်း အသက်ရှင်ရခြင်းမှာ ဒုက္ခပန်းတွေ အဆုပ်လိုက် အခိုင်လိုက်ပွင့်တဲ့ နှစ်ကာလတွေ။ အသိဉာဏ်ရှိသလောက် အမှန်ကိုချစ်ခဲ့တယ်။ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်တော့ ကန္တာရကိုဖြတ်ခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ လှလှပပ ပျံဝဲနေတဲ့ ကိုယ့်လိပ်ပြာတွေ။ …
Category:
ကဗျာ
-
-
‘ငှက်တွေရေကူး ငါးတွေလေမှာပျံ’ ချောဘသစ် ” ကိုဌေးမြိုင် ရေ…ရန်သူကသေစေချင်တဲ့အခါ မသေအောင်နေပေးရတာလဲ တိုက်ပွဲတစ်ခုဗျ “ ‘ဗန်းမော်တင်အောင်’ လွတ်လပ်တရားမျှတမှုကိုရိုက်ချိုး အနာဂတ်ကို သင်းကွပ်ပစ်တယ် ဘာအရေးလဲ အသက်ကြိုးကိုဆွဲဖြုတ်ပစ်တယ် …
-
‘တာဝန်လည်ပြန်’ ခခူးနော် မိုးဖွဲရာမှသည်းလာပြီ။ တချက်တချက် လေပြင်းတိုက်ခတ်၏။ မိုးသံလေသံနှင့်အတူ အပင်အကိုင်းအခက်များ ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ် မုန်တိုင်းကျရောက်ပါစေကြောင်း ကျိန်စာတိုက်နေကြလေသလား။ ကျရောက်လာနေသောမုန်တိုင်းကို ကြိုဆိုနေကြလေသလား။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ …
-
‘စစ်ကြီးပြီးအောင်တိုက်မှရတော့မယ်’ လင်းညိုရိပ် လူငယ်တွေဟာ အချစ်ကို ခေတ်နဲ့ယှဉ်ပြီး ဦးစားပေးလို့မရမှန်းသိတဲ့အခါ အချစ်ဆိုတာကို ခဏမေ့ထားပြီး သူတို့တွေ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်တယ် စစ်ကြီးပြီးအောင်တိုက်မှရတော့မယ်။ နောက်မျိုးဆက်တွေအတွက် အနာဂတ်ဆိုတာဟာ စနစ်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတော့ …
-
‘လရောင်မရင့်ခင် ကြွေနှင့်တဲ့ကြယ်’ သွင်ဦး ရိရွဲနေတဲ့ ခရမ်းချဥ်သီးမှည့်ကြီးကို တူနဲ့ထုချလိုက်သလိုမျိုး ငါတို့မျိုးဆက်ဟာ ဖရိုဖရဲ အလဲအကွဲနဲ့ 2021 coup မှာ အငိုက်မိခဲ့ကြတယ်။ တချို့က လမ်းတွေပေါ် …
-
‘ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ထဲက ငါ့သူငယ်ချင်း’ ကိန်း (ခရမ်း) ဒီကောင်က ကြောင်တောင်တောင်ကောင် အိမ်ကပေးတဲ့ ကျောင်းမုန့်ဖိုး တစ်ရာတန်အပြဲကလေးကို ဘိန်းမုန့်ကြီးကြီး ဝယ်စားချင်တဲ့ကောင်၊ ဒီကောင်က ငကြောက် မြို့မကကောင်တွေနဲ့ကျောင်းကြီးက ကောင်တွေချတော့ …
-
‘မင်းကိုပေးခဲ့တဲ့ကတိ’ မိုးမြင့်ကျော် ကိုယ့်ရင်ဘတ်မှာခဏခဏ လာစိုရွှဲနေတဲ့ ကိုယ်ပြန်လာမှ ဖာထေးဖြစ်မယ့် မင်းအခန်းက မိုးယိုပေါက် မင်းလက်နဲ့ပြန်ချုပ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကိုယ့်အင်္ကျီချုပ်ရိုး ဒီတမိုးလည်း ကိုယ်ပြန်မလာဖြစ်ဘူး မင်းအခန်းကပျဥ်ချပ် မိုးစနဲ့ဆွေးမြည့်လောက်ပြီ ကိုယ်တော့ …
-
‘နှင်းဝေတဲ့ကျောင်း’ ကိုငြိမ်းချမ်း(တံတားဦး) တိုင်းပြည်က မှိုင်းရီနေတဲ့အချိန် အရုဏ်ဦးမှာ ရောင်နီကိုခူးဖို့ ခေတ်အရွေ့မှာ အသစ်တစ်ခု ရွှေ့ရင်း အခုကျနော် ကျောင်းဆရာလုပ်နေတယ်အမေ … ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မကူးမိဖူးခဲ့တဲ့ဘဝမှာ လက်တွေ့ကျကျ …
-
‘ဆူဆိုက်ဟွန်းန်’ ဓီရ်ခေတ်အိမ် လီးမှပြန်မလာဘူးဟေ့လိုအော်ပြောပြီး မြင်ကွင်းထဲကပျောက်သွားတဲ့ အရူးကိုငါမြင်လိုက်ရတဲ့နေ့ကပေါ့ ကုန်သည်လမ်းမှောင်ရိပ်အောက်မှာ ဘီယာဗူးဖွက်ပြီး ထိုင်သောက်နေတုန်း မယုံတော့တဲ့အကြောင်းကို ငါယုံတဲ့လူတယောက်ယောက်ကို ပြောပြတော့သူမယုံဘူး၊ သားကြီး မင်းရှင်သန်ဖို့လိုတယ်တဲ့ အပင်တွေဘယ်လိုနေကြလဲလို့၊ ကျီးဟာ …
-
‘လမ်း’ အောင်ဖြိုးဝေ လူစိတ်ပျောက်လောက်အောင် တစ်ပတ်လုံးမိုးရွာနေတာတောင် မိုးကာခြုံထားတဲ့ဘဝတွေ ရွေ့နေတုန်းပဲ တစ်နေ့တစ်နေ့ အညာဒေသလို ရွေ့ရင်း ရန်ကုန်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်ရင် မီးခိုးမြူတွေနဲ့ လူငယ်နံ့တွေ နေရောင်ကို မြင်ရတာလို …