ကဗျာ

‘မင်းကိုပေးခဲ့တဲ့ကတိ’ မိုးမြင့်ကျော် ကိုယ့်ရင်ဘတ်မှာခဏခဏ လာစိုရွှဲနေတဲ့ ကိုယ်ပြန်လာမှ ဖာထေးဖြစ်မယ့် မင်းအခန်းက မိုးယိုပေါက် မင်းလက်နဲ့ပြန်ချုပ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကိုယ့်အင်္ကျီချုပ်ရိုး ဒီတမိုးလည်း ကိုယ်ပြန်မလာဖြစ်ဘူး မင်းအခန်းကပျဥ်ချပ် မိုးစနဲ့ဆွေးမြည့်လောက်ပြီ ကိုယ်တော့ …

‘နှင်းဝေတဲ့ကျောင်း’ ကိုငြိမ်းချမ်း(တံတားဦး) တိုင်းပြည်က မှိုင်းရီနေတဲ့အချိန် အရုဏ်ဦးမှာ ရောင်နီကိုခူးဖို့ ခေတ်အရွေ့မှာ အသစ်တစ်ခု ရွှေ့ရင်း အခုကျနော် ကျောင်းဆရာလုပ်နေတယ်အမေ … ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မကူးမိဖူးခဲ့တဲ့ဘဝမှာ လက်တွေ့ကျကျ …

‘ဆူဆိုက်ဟွန်းန်’ ဓီရ်ခေတ်အိမ် လီးမှပြန်မလာဘူးဟေ့လိုအော်ပြောပြီး မြင်ကွင်းထဲကပျောက်သွားတဲ့ အရူးကိုငါမြင်လိုက်ရတဲ့နေ့ကပေါ့ ကုန်သည်လမ်းမှောင်ရိပ်အောက်မှာ ဘီယာဗူးဖွက်ပြီး ထိုင်သောက်နေတုန်း မယုံတော့တဲ့အကြောင်းကို ငါယုံတဲ့လူတယောက်ယောက်ကို ပြောပြတော့သူမယုံဘူး၊ သားကြီး မင်းရှင်သန်ဖို့လိုတယ်တဲ့ အပင်တွေဘယ်လိုနေကြလဲလို့၊ ကျီးဟာ …

‘လမ်း’ အောင်ဖြိုးဝေ လူစိတ်ပျောက်လောက်အောင် တစ်ပတ်လုံးမိုးရွာနေတာတောင် မိုးကာခြုံထားတဲ့ဘဝတွေ ရွေ့နေတုန်းပဲ တစ်နေ့တစ်နေ့ အညာဒေသလို ရွေ့ရင်း ရန်ကုန်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်ရင် မီးခိုးမြူတွေနဲ့ လူငယ်နံ့တွေ နေရောင်ကို မြင်ရတာလို …

‘အသစ်တဖန် မနက်ဖြန်များ’ ချောဘသစ် လေကွယ်ရာမီးညှိရသလို ဘဝကမလွယ်ဘူး အသက်ကမလွယ်ဘူး ဆေးလိပ်ကလေးဖွာချင်တော့လည်း ရအောင်ညှိရ မီးကူးရ အသက်ရှင်ချင်တော့ အသက်ကိုရအောင်ကူးရ မေတ္တာတရားကို ရအောင်ကူးရ တယောက်အရိပ်ဟာ တယောက်ကိုမိုးရင်း …

‘လူငယ်တွေရဲ့သမိုင်း’ အီဗရာဟင် ​ခေါင်​နေတဲ့ မိုးက ​ သဲသဲမဲမဲ ရွာနေပြီ ​အော်ခဲ့ရတဲ့ ပါးစပ်​တွေ ​ခုထိ မပျော်နိုင်သေးဘူး မာယာများတဲ့ကမ္ဘာထဲ အစာဝဖို့ အစာငတ်ခံဆန္ဒပြခဲ့ကြတယ် အံကြိတ်ငိုခဲ့ရဖူးတဲ့ …

‘အိမ်ကိုလွမ်းတဲ့အကြောင်း….’ ရိုးငှက် အိမ်ဟာနွေးထွေးတဲ့အသိုက်အမြုံဖြစ်ကြောင်း ငါတို့အားပါးတရပြောချင်စိတ်ဖြစ်တော့ ငါတို့ဟာအိမ်နဲ့မိုင်ပေါင်းအဝေးကြီးမှာ ဒုက္ခတရားအပြည့်နဲ့ .. ။ လမ်းမကြီးကိုကြောက်ရွံ့‌မုန်းတီးရင်း ကိုယ်နဲ့မဆိုင်တဲ့နယ်ပယ်မှာငြီးငွေ့ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင်မေ့လျော့လာရင်းနဲ့ အိမ်ကိုပိုတမ်းတဖြစ်လာတယ် ။ ညတွေရဲ့ ခပ်စိပ်စိပ်ကယောက်ကယက်အိပ်မက်တွေထဲမှာ …

‘ခေတ်တွေဟာ ‘ အာကာဘုန်းဝေ လူတွေဟာ ခေတ်တွေဆီသို့ သွားနေတာလား ခေတ်တွေကပဲ လူတွေဆီသို့ လာနေတာလား အရာရာဟာ မသဲမကွဲ ။ ကျောက်ခေတ် ကြေးခေတ် သံခေတ် …

‘သောင်ရင်းနိုက်ဘား’ ဓီရ်ခေတ်အိမ် ဘီယာတဗူးကို ဘတ် ၃၀ နဲ့ သစ်မြစ်ဆုံပေါ် တင်သောက်လို့ရတဲ့နေရာကို သောင်ရင်းနိုက်ဘားလို့ ငါနဲ့ ငါ့ဘော်ဒါနာမည်ပေးလိုက်တယ်။ ရန်ကုန်က စထွက်ကတည်းက ရိုက်စရာမရှိ ရှာကြံရိုက်ပြတဲ့ …

‘လွယ်အိတ်လေးတွေ’ လင်းလင်းနိုင် (ပခုက္ကူ) အရောင်စုံအသွေးစုံလွယ်အိတ်လေးတွေရယ်ပါ။ နိုင်ငံတော် သီချင်းကို လည်းမဆိုနိုင်ကြတော့ဘူး။ နေခြည်မှာလည်း ရွှေရည် မလောင်းနိုင်ကြတော့ဘူး။ ရောင်စုံဘောလုံး၊ ရောင်စုံဘောလုံး၊ တစ်လုံးငါးပြား၊ တစ်လုံးငါးပြား လို့ …