အနမ်းရယ် တော်လှန်ရေးရယ် တော်လှန်ရေးသမားတယောက်ကိုမှ ချစ်ခဲ့မိတဲ့ မမနီရယ်

(၁)

အနမ်းဟာ နှစ် နှစ်ဆယ့်တသန်းရှိခဲ့ပြီလို့ သိပ္ပံ ပညာရှင်တွေ ဖော်ထုတ်ကြသတဲ့။ မောင်တို့ အနမ်းဟာ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့ပြီလဲ မမနီ။ အခုတော့ လေးကျော့ပြန် အာဏာသိမ်းအပြီး ‌ခြောက်နှစ်ထဲရောက်ခဲ့ပါပြီ။ မောင့်ကို နမ်းမိတာ ရက်ပေါင်းတရာ့ငါးဆယ်သာသာပါ။ စပါးပင်တွေက ရေအသောက်ဆုံးသီးနှံဆိုရင် မေတ္တာတွေကို ငတ်မွတ်နေသူ လူသားတယောက်ဟာ မမနီရဲ့မောင် ပေါ့။ သဝန်တိုခြင်းတွေ မပေါ်ခင်က ဗာရာဏသီပြည်ကြီးလည်း မရှိသေးဘူးဆိုရင် ပန်းသီးတွေ မြေပေါ်ကြွေတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်တတ်သေးဘူး။ တခါတလေ လူတွေဟာ ကိုယ်နဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ အရာတွေကြောင့် အလုပ်တွေ ထပ်ရှုပ်ကြရတယ်မလား။

( ၂ )

ရွှေတကျပ်သား သိန်းတရာပြည့်တော့မည်။ အဲ့ဒီသတင်းနဲ့ပတ်သက်လို့ ကျနော်တော့ စိတ်ညစ်စရာတွေ ထပ်မရှိခဲ့လို့ စိတ်ညစ်နေမိတယ်။ ရွှေဆိုင်တွေ လူကြိတ်ကြိတ်တိုးနေတဲ့ထဲ ကျနော်မပါဘူး။ ဘဏ်တွေရှေ့ ငွေထုတ်ဖို့တန်းစီနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးထဲ ကျနော်မရှိဘူး။ ကျနော်တို့ လူ‌ငယ်တွေ လူအုပ်ကြီးရဲ့ရှေ့မှာ အလံအလက်တွေနဲ့ ရှိခဲ့ကြတာကို သတိရတယ်။ ကျနော့်မှာတော့ တခါတလေ အမှတ်တရတွေကို မှတ်မိနေတတ်ပါတယ် မမနီ။ ရွှေဈေးတွေ ဈေးကြီးလာတာ မဆိုင်သလိုနေနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အရက်ဈေးတွေကြည့်ရင်း မသောက်ဘဲမူးရတဲ့ ခေါင်းတွေကို ရိုက်ခွဲပစ်ချင်တယ်။ စိတ်ညစ်လို့ အရက်သောက်ဖို့တောင် အရက်သောက်ဖို့ ငွေမရှိလို့ စိတ်ပြန်ညစ်ရတဲ့ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်တွေ များလာတယ်။

လမ်းပေါ်မှာ လမ်းပြင်ပြ‌ကြောင်း အသိပေးရင်း တောင်းရမ်းမှုတွေများလာတယ်။ ပြီးတော့ အသည်းကွဲနေတဲ့ အိမ်ထောင်သည်တွေလည်း များလာခဲ့တယ် မမနီ။ ဘာလို့လဲဟင်။ နွေးထွေးမှုလား၊ ငွေလား။ ခေတ်လား၊ စစ်လား၊ ချစ်မေတ္တာလား။ မပြည့်စုံခြင်းတရားဆိုပေမယ့် ဝေးကွာခြင်းတွေက နည်းလမ်းမမှန်ပါ။ မမနီရဲ့ကောင်လေးတယောက်ဟာ ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက်တယောက်ပေါ့။ ဒါပေမယ့်လေ လေပေါ်မှာလွင့်နေတဲ့ တိမ်တွေကရော ကြည်လင်နေတဲ့ စားဝတ်နေရေးအတွက် ပြေလည်အောင် ဖန်တီးနိုင်ကြပြီလား။ မမျှတတဲ့ ကုန်သွယ်ရေးကြောင့် ကူးလူးဆက်ဆံမှုတွေ ခက်ခဲရသတဲ့။ မမနီရင်ခွင်ကို ပြန်လည်ခိုဝင်ဖို့ အချိန်တွေကို ‌စောင့်ဆိုင်းနေရတာ ပင်ပန်းလှပါတယ် ‌မမနီရယ်။

(၃)

မစင်ကို ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုကြတဲ့သတင်း မမနီ ဖတ်လိုက်မိလား။ ဘဝမှာ အသုံးမဝင်တဲ့အရာဆိုလို့ အိမ်ပြန်လမ်းကိုလှမ်းဖို့ပြင်ဆင်နေတဲ့ မောင့်ရဲ့ခြေထောက်တွေပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ ကားတစီးဟာ မိသားစုတခုကို တင်ပြီး မြစ်တစင်းပေါ်မှာပဲ မြို့တမြို့စာလောက် သယ်ဆောင်နေတဲ့ စက်လှေတွေရော စိတ်ပင်ပန်းနေမလား မမနီ။ စစ်နိုင်ရင် အားလုံးနိုင်မလား မသိပေမယ့် စစ်ရှုံးခဲ့ရင်တော့ အားလုံးဆုံးရှုံးရတာပဲ မဟုတ်လား။ မမနီနဲ့ကျနော်ကတော့ အသံတွေ တိမ်ဝင်တဲ့အထိ လေးနက်စွာ နမ်းမိတာပါပဲ။ အဲ့ဒီနောက်ထပ်ရက်ပိုင်းတခုရဲ့ ခရီးအသွားမှာ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်လို့ရခဲ့တဲ့ မြို့တမြို့လေ၊ အပြန်လမ်းမှာတော့ အဲ့ဒီမြို့ကို ကွေကွင်းခဲ့ရတာပေါ့။ မြို့ထဲကို ရန်သူတွေ ပြန်ရောက်နေပြီမို့လေ။ အို သိပ်ခက်ပါတယ် မမနီရယ်။ မချစ်သော်လည်း အောင့်ကာနမ်းနေမိပြီလား။

(၄)

လကွယ် ညတညက ကျနော်သဘောကျတဲ့ ပိုးစုန်းကြူးလေး တွေအကြောင်းပြောပြတာကို မမနီ သတိထားမိသလား။ ပိုးစုန်းကြူးလေးတွေကို မြင်တွေ့ရမှာက ကျနော်တို့ကနောက်ဆုံး မျိုးဆက်ဆိုရင် ဒီတော်လှန်ရေးကာလမှာ မမနီကို အချစ်ဆုံးတယောက်က ကျနော်ပဲ ဖြစ်မှာ။ တခါတလေ ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးလူတွေကြားထဲမှာပဲ အမှတ်မရှိ ချစ်မိသလိုမဖြစ်ပါနဲ့ မမနီ။ အကြွေးတောင်းတတ်တဲ့သူက အကြွေးပိုရသတဲ့။ သဘောထားကြီးသူကို အနိုင်ကျင့်ချင်ကြသူတွေ ဆက်ရှိနေဆဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ လိုတာထက်ပိုပြောတတ်မှ အလုပ်ပိုဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတတ်တဲ့လူတွေလည်း ရှိနေတတ်တယ်။ ဟန်တွေ၊ အမူအရာတွေ၊ ရာထူး၊ ဂုဏ်ဒြပ်တွေက လွယ်ကူပါတယ်။ ရိုးသားခြင်းကို ရှာဖွေဖို့ ကျနော် လှေကား ဘယ်နှထစ် ဆင်းခဲ့ရမလဲ မမနီ။ ကျနော်ဟာ နိုင်ငံရေးအရ လူပျို ပြန်မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ကျနော်လိုချင်တာကတော့ “ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တိုက်ပွဲရှိရမယ်”ဆိုသလိုပေါ့ “တိုက်ပွဲရယ်၊ ငြိမ်းချမ်းရေးရယ်၊ မမနီရယ်”။

(၅)

အတိုင်ပင်ခံကောင်စီ များစွာရှိတဲ့ တိုင်းပြည်မှာ စိတ်ညစ်စရာ ကိစ္စရှိတိုင်း မမနီကို တိုင်ပင်ချင်တယ်။ ချစ်ခင်ရသူတွေက စစ်ဘုရင်ဖြစ်လာမှာကို မမြင်ချင်ဘူး။ သုံးပွင့်ဆိုင်အချစ်ကြောင့် ဘုံဆိုင်လေးကို မေ့သွားကြပြန်တယ်။ အို သုံးပွင့်ဆိုင် စစ်ဆိုရင်တော့ အမြတ်ထွက်သူက ရန်သူ အရှုံးဟာ ပြည်သူပေါ့။ မမနီရယ် ကျနော်တို့ မှတ်ပုံတင်အစစ်တွေ ပြန်ကိုင်ရတဲ့အချိန် စေတီတွေ ကျန်ပါဦးမလား။

ဟင်္သာကိုးသောင်းပုံပြင်ကို ရုပ်ရှင်တွေ ရိုက်ကြတော့မယ်။ မြေအောက် ဆေးရုံ၊ မြေအောက်စာသင်ကျောင်း၊ မြေအောက် ဟိုတယ်၊ ရန်သူ့အန္တရာယ်နဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ချစ်လိုက်ချင်တယ်။ အို ဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်ပါစေတော့မမနီ။ အနမ်းရယ် တော်လှန်ရေးရယ် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ တော်လှန်ရေးသမားတယောက်ကတော့ မမနီ ပြုံးရယ်နေတာပဲ ‌မြင်နေချင်တော့တယ်။ အခုလို လွမ်းဆွတ်ရာသီကို ကြေကွဲစွာ မကျော်လွန်မီပေါ့လေ။

-အညာဒေသတနေရာ

-၂၀၂၆နှစ်ဦးကာလ

ကိုးကားသတင်း-ဓါတ်ပုံများ